క‌విత‌లు

సమస్త మానవాళి మనుగడ కోసం నీ ప్రాణాలను పన్నంగా పెట్టీ ఉద్యోగం చేస్తున్న వీరుడా ఓ విలేకరి... అందుకో మా అభినందనలు..!…

మాటలు వడిసి మూటగట్టుకొనే నీ ప్రయత్నంలో తొలి పిలుపు ‘‘తాతా,తాతా తాతా’’ అని తన్మయత్నంలో నా మనస్సు పులికరింతతో…

పట్టు పరికిణీ ల్లో మువ్వల పట్టీలతో నట్టింట్లో అమ్మాయి తిరుగుతుంటే వట్టిపోయిన ఇంటికి లక్ష్మికళ వచ్చినట్లుగా…

మగ మృగాల వికృత చేష్టలకు అవనిపై ప్రతి రోజూ సగటు ఆడవారు కన్నీటి ప్రవాహ‌ములో తడిసి నిద్ర లేస్తుంది.! మగ మృగాలు…

రంగురంగుల పట్టువస్త్రాల మధ్యలో లేత భానుడి కిరణాల నుండి ఊపిరిని ఉగ్గబట్టి కొకూన్లా చీకటి వేళనా ముడుచుకొనిపోయిన…

గుండెలలో గూడు కట్టిన ఆవేధనంతా లావాల ప్ర‌జ్వ‌రిల్లితే.., ఆగని ఆగ్రహజ్వాలలు పెట్రోలై మండిపోతూ, అగ్ని కణికలై…

పాలకుల పాలసీలే కాదు ప్రకృతి వైపరీత్యాలు అతివృష్టి, అనావృష్టి, కరువు కాటకాలు, కష్ట కాలం కుంగదీస్తున్నాయి,…

తొలి స్నానం, తెలియదు ఎవరికీ, స్వగృహంలోనో.. ఆస్పత్రుల్లోనో.. తుది స్నానం తెలిసే అవకాశం లేదు, అది ఆరుబయటే అయినా..…

మన మానవ జన్మ మానవతా పరిమళాలకు నెలవు కావాలి..! అహింస, శాంతి,సోదరభావాలు పూల మాలలై, విశ్వమానవ కల్యాణానికి స్వాగత…

ఈ కలియుగ దుశ్శాసన దుర్వినీతి లోకంలో మానవత్వం మంటల్లో మసైపోతోంది ఈ అవనిలో..! పసి కునల ఆక్రందనలు వినిపిస్తున్నా…